لطفن دقت شود، نه 105 ملیارد، بلکه 105 هزار میلیارد ...
رییس بانک مرکزی ایران: «میزان معوقات بانکی به ۱۰۵ هزار ملیارد تومان رسیده است.»
دوستان حتمن به یاد دارند وقتی سال پیش برای کارگران 812 هزار تومان حقوق در نظر گرفتند، بسیاری از ما به همراهِ کارگران فریاد کردیم که «با 812 هزار تومان زندگی کارگر نمی گذرد؛ تازه خیلی از کارگران دارای زن و بچه اند و بسیارانی حتی سرپناهی نیز ندارند و باید با همین پول اندک، خانه - خانه که چه عرض کنم، اتاقکی - کرایه کنند تا چندین نفر در آن بیاسایند.»
بالا دستی ها فرمودند: (نقل به مضمون) اگر کارگران بیش از این نگیرند، ما صادرات خوبی خواهیم داشت و در دراز مدت چیزکی نیز شاید به کارگران برسد وقتی که حال اقتصادی میهن بِه شود!
پس، از حقوق واقعی کارگران زده شد، و این در حالی بود و هست که ما در میهن خود فراوان ملیاردر های یک شبه ثروتمند شده ی زحمت نکشیده داریم. یکی از راه های پولدار شدن این افراد سو استفاده چی و زرنگ همین وام ستانی و ویژه خواری بوده؛ وام هایی که از همان آغاز قصد پرداخت آن را نداشتند. حرف هم بزنی با همان پول های کِش رفته از مردم مظلوم، چندین وکیل می گیرند تا از حقی که ندارند دفاع کنند. پس در نتیجه با اجرای زرنگبازی های مختلفِ به اصطلاح حقوقی - تو بخوان شارلاتانیزم "قانونگرا" - خود را با اعلام ورشکستگی و «ننه من غریبم» و ... نجات می دهند و باز کارگر با دستان خالی سرش بی کلاه می مانَد و گویی این قصه را پایانی نیست.
امیدوارم در سال جدید از آن بهانه ها برای کاستن حقوق واقعی کارگران و زحمتکشان نیاورند و حق کارگران که ستونند*، آنگونه دیگر زیر پا نهاده نشود.
مردم نباید به این ارقام غریب و غیر قابل باور - 105 هزار ملیارد تومان و ... - عادت کنند. نام خلافکاران - البته در صورت اثبات خلاف - باید بی هیچ تعارفی برای همگان اعلام شود؛ آن ها باید جواب دهند. چرا باید کارگران و زحمتکشان میهن که دست و دلشان از رنج تاول می زند 812 هزار تومان حقوق بگیرد و بسیارانی مفت ملیاردر شوند؛ آخر چرا!؟ روی چه اصولی باید براحتی چنان بیداد عظیمی در سر زمین ما رخ دهد!؟
* «تو ستونی، ستونی، تی سر کاخِ اَعیونَه؛ تو نداری بوخوری، اوشانَه سگ رُون خورَه، ...»(از یک ترانه ی قدیمی مردمی گیلکی )
تو ستونی، ستونی، بالای سرت کاخ اَعیان است؛ تو نان نداری بخوری، سگ آن ها اما ران می خورَد ...
نشانی وبلاگ های دیگر: